بی قانون

جمله " به فال حافظ تفأل زدن" رو همه شنیدن. این فعل هیچ وقت تو ذهن من تصویر مثبت و اخلاقی  رو ایجاد نمی کرد. مخصوصا تا همین چند دقیقه پیش که املاء درست این کلمه رو نمی دونستم و همش فکر می کردم تفعل نوشته میشه! یه بار دیگه بهش دقت کنید. " تفأل زدن".

همش فکر می کردم این جمله موقعی استفاده میشه که بچه پولدار های قدیم وقتی توی مهمونی ها یه داف اسمی گوشه اتاق میدیدن، اونو به دوستاشون نشون میدادن و میگفتن :" بیاید تا پاسی از شب بنوشیم سپس به آن پتیاره آنجا تفألی هم بزنیم".