بی قانون

تو کافه نشسته بودیم، بحث لباس های برند شد. همه شروع کردن از برند های معروف حرف زدن و اینکه کدومشون بهتره کدومشون بدتره. یکی میگفت فلانی رفته از خارج فلان مارک لباس رو برام آورده چهار ساله میپوشمش. اون یکی میگفت فلان کس رفته از فلان کشور فلان مارک رو برام آورده هنوز میپوشمش. بعد من که نه از مارک ها زیاد سر  در می آوردم نه خاطره ای از فامیل خارج رفته داشتم(فامیل خارج رفته هم نداریم، سوغاتی هایی که با خودشون میارن پیشکش)فقط یادمه یه سال مادربزرگم رفته بود حج از اونجا برام یه دشداشه آورده من میپوشیدمش بدون آهنگ و ریتم میرقصیدم بابام هم مانی رین میکرد و هی میگفت شیک دت اس( اوکی اینجاش دیگه زیاده روی بود).

خلاصه تا یاد این خاطره افتادم تصمیم گرفتم همون کاری رو بکنم که همیشه تو این مواقع میکنم... چاییم رو بخورم و سرم رو جوری تکون بدم که انگار حالیمه اینا چی میگن.