بی قانون

بله... هیچ کس از آینده خودش با خبر نیست. بخاطر همینه که خیلی روی سرمایه گذاری و هدف گذاشتن روی فردا جدی نیستم و زیاد با اون آدمایی که برای ده سال آینده شون هم برنامه دارن و میگن حتما  در ده سال آینده به فلان جا میرسم و ... ارتباط برقرار نمی کنم( آخه از کجا اینقدر مطمئنی بزرگوار؟ ) که اینجا خیلی ها بهم میگن بی خیال و بی عار. خیلی هم اهل فکر کردن به دیروز نیستم چون اتفاقی که یک ثانیه پیش افتاده دیگه افتاده و کاریش نمیشه کرد حالا تو هی بیا براش گریه زاری بکن و حسرت بخور اگر فلان کار میکردم چی میشد یا اگه نمی کردم چی میشد، اینجا هم خیلی ها بهم میگن بی احساسی و از گذشته درس نمیگیری و ...

به نظرم هنوز هم بهترین کار زندگی در لحظه است. چون الان توعه که آینده رو میسازه و گذشته ها هم گذشته در نتیجه فکر کردن بهش عبث ترین کار دنیاست. ولی فقط در یک مورد هست که میتونی هم به گذشته و هم به آینده فکر کنی و اونم توی رویاست. مثل حباب میمونه، تا قبل از اون توی واقعیت خودتی ولی همینکه واردش میشی هرچقدر دلت میخواد میتونی به آینده فکر کنی. بعدش حباب رو میترکونی و دوباره زندگی واقعی رو شروع می کنی. اینه مزیت رویا پردازی.

پس مانا، در لحظه و رویا پرداز باشید.

شب خوش :*