بی قانون

برادران... اکنون که به لحظه حساس اعلام نتایج رسیده ایم از شما می خواهم چشم و گوشتان را باز کنید.خطر بیخ گوش ماست. خطر در خانه ماست. خطر همان هایی هستند که منتظر دیدن رتبه های چند رقمی مان نشسته اند و تبر سرکوفت هایشان را تیز تر و تیزتر می کنند تا به محض مشاهده رتبه به احتمال هشتاد درصد نه چندان خوبمان، با یک ضربه کارمان را یک سره کنند. هشدار من به شما این این است : والدین و سرکوفت هایشان در راهنند.

اما من از شما فقط یک خواسته دارم: نگذارید این طوفان شما را زمین بزند. مقاومت کنید  و باهوش باشید. در این چند روز آخر سعی کنید با دل و جان به حرف های آنها گوش کنید... حتی اگر حرف هایشان مشتی خزعبلات و چرت و پرت باشند. غر غر هایشان را انگار که دارید دلبری های یار را می شنوید تحمل کنید. اگه گفتند بمیرید،بی درنگ خواسته شان را اجابت کنید. خلاصه تبدیل به عروسک خیمه شب بازیشان بشوید و به یاد داشته باشید که فقط همین چند روز است، بعد از آن دوباره میتوانید به همان آدم گه و نچسب گذشته تبدیل شوید. کمتر از گوشی و کامپیوتر و فضای مجازی استفاده کنید چرا که ( اینجا خیلی مهم است) در صورت عدم موفقیت در کنکور دیگر رفتار های شما در این چند بی اهمیت میشود. دیگر مهم نیست چقدر در این چند روز بچه مودب و سر به زیری بوده اید دیگر هیچی مهم نیست چون شما بیست و چهار ساعته سرتان در گوشی تان است و فضای مجازی و آن ماسماسک را به همه چی ترجیح می دهید و به پسر عموی تان نگاه کنید که چقدر نسبت به گوشی بی تفاوت است و کلا خاک بر سرتان. 

کار به اینجا ختم نمی شود، چرا که پتانسیل سرکوفت هایی که در رابطه با گوشی و فضای مجازی است قابلیت استفاده تا سالیان سال را دارند. حتی وقتی در بزرگسالی که ازدواج کردید و متوجه شدید که عقیم هستید یا زود انزالید باز هم پدر و مادر می توانند آنها را به استفاده بیش از حد شما از موبایل در جوانی ربط بدهند. خلاصه که در این قسمت سخت مراقب کنید.

و در آخر شما را فقط  به یک چیز دعوت می کنم... صبر، صبر، صبر. صبور باشید که تمام این لحظات خواهند گذشت و زمانی فرا میرسد که دیگر هیچ کس نیست به شما غر بزند و یا رفت و آمد هایتان را کنترل کند، دیگر هیچ پسر عمو یا دختر خاله ای نیست که سرکوفتش را بشنوید. فقط خودتانید و خودتان و انبوهی از گه و کثافت در زندگی تان که تا گردن در آن فرو رفته اید جوری که حتی فرصت نمی کنید به این چیز های پیش و پا افتاده فکر کنید.

فرازی از سخنان شاه آرتور در جلسه شوالیه های میز گرد.